Channel Challenge

Abonneren op feed Channel Challenge
Bijgewerkt: 3 uur 11 min geleden

Adolph Kiefer Passes Away At 98 Years Old

za, 27/05/2017 - 14:14

Legendary swimmer and 1936 Olympic gold medalist Adolph Kiefer has passed away at the age of 98. Prior to his death, he was the oldest living American Olympic champion.

Kiefer passed at his Illinois home at 6:00 in the morning on Friday, May 5. He was a month shy of his 99th birthday.

The International Swimming Hall of Fame published a lengthy obituary today, recounting Kiefer’s legacy both in the pool and out. Kiefer suffered from neuropathy that kept him confined to a wheelchair late in his life, but he continued swimming, as he could still stand up in the water.

Please read the full article and see the picture @ SwimSwam

andere teams/zwemmersIMSHoF

From freezing lows to adrenaline highs: Why go ice swimming?

zo, 21/05/2017 - 21:09

On a chilly afternoon along the picturesque shores of Loch Lomond, Scotland, the sound of bagpipes pierces the air as competitors in swimsuits, caps and goggles line up.

The audience, clad in warm winter coats, erupts in cheers as the swimmers dash into the ice-cold water of the green lake.

Read the rest of more than 1 articles and see the video documentary @ CNN

andere teams/zwemmersIce (Mile) Swimming (IISA)

Galway researchers find most effective treatment for jellyfish stings

zo, 21/05/2017 - 20:55

Seawater, ice packs and urine all have one thing in common – they are all associated with treating jellyfish stings.

Now newly published research has confirmed that such antidotes are not only useless, but may actually make stings worse.

The study by scientists at NUI Galway and the University of Hawaii-Manoa evaluated the standard practice in Ireland for treating stings by the Portuguese man o’ war (Physaliaphysalis) – as in rinsing with seawater and applying ice.

Read the article and see the remedy @ IrishTimes

andere teams/zwemmersbackgrounds - achtergronden

The Longest Swim

zo, 21/05/2017 - 20:53

Ben(oit) Lecomte bereidt zich voor voor de langste oversteek: hij gaat de Pacific overzwemmen. Hij heeft al eens van Canada naar Frankrijk gezwommen. In een wetsuit en met vinnen.

Hij heeft een facebookpagina waarin hij vertelt van zijn reis. Niet alleen het zwemmen zelf maar ook alle voorbereidingen. 

>>> hier <<<

andere teams/zwemmers

Dover Training

zo, 21/05/2017 - 20:40

From a news bulletin of the Dover training group:

For anyone thinking of English Channel training in Dover.

There will be NO swimming permitted in Dover Harbour: Mon to Fri 0800-1800; Sat: 0800-1400 until late 2017.
Full information here: http://www.doverport.co.uk/about/news/changes-to-harbour-leisure-activities/13296/

Best,
Alex

andere teams/zwemmersThe English Channel - Het Kanaaltraining (pool & open water)

Mermaid!

zo, 21/05/2017 - 20:37

Lovely short film about Maureen McCoy, author of Wild Swimming Ireland.

andere teams/zwemmersbackgrounds - achtergronden

Sights set on elite company

zo, 21/05/2017 - 16:36

Denmark local Steve Junk hopes to become the first Australian to complete the infamous Oceans Seven circuit when he attempts to complete the North Channel swim later this year.

The Oceans Seven comprises seven of the world’s major open-water channels and totals more than 200km in distance.

Mr Junk began open-water swimming in 1999 and in 2005 decided to swim the Strait of Gibraltar.

“I just did it because it was something on the map and I thought that sounds pretty cool to swim between Europe and Africa,” he said.

“So I just did it and then it’s gradually sort of taken over and I’ve done another one and then another one.”

Read the full article and see the picture @   TheWestAustralian

andere teams/zwemmersIerse zee - North ChannelOcean's 7

De Lange Weg naar Vrijheid…Acht Dagen per week

za, 20/05/2017 - 16:19

‘Waka’… schalt Shakira door het Stadium tijdens het Wereldkampioenschap voetbal, de aarde beeft

This Is Africa, Dit is Afrika, Zuid-Afrika, Kaapstad, Robben Eiland

Hoe het toch kon dat ik zwem en zing tegelijk, steeds dezelfde start en zowel de duik als het lied maken me intens blij ‘Close your eyes and I’ll kiss you…tomorrow I’ll miss you…remember I’ll always be true’. In Zuid Afrika dringt het opeens tot me door dat het van de Beatles is. Zuid Afrika en de Beatles hebben dezelfde stemming, die ik mag.

De Beatles hadden ook gelijk. Zij zagen geen kleur, ze bevrijden mensen met hun liedjes ook toen opstanden tegen apartheid gevolgd werden door de Rivonia Trial voor vermeende staatsgreep en tot levenslang leidde voor Dennis Goldberg, Nelson Mandela, Ahmed Kathrada, Walter Sisulu, Govan Mbeki, Oliver Tambo, Raymond Mhlaba, Elias Motsoaledi en vele met hen. De meesten verbleven decennia lang op Robben Island. De Beatles speelden gewoon door ‘everyone has a bad day, and the sun shined’.

Terwijl ik 10 maart in het vliegtuig stap, heb ik ook dat Beatle gevoel, dat gevoel toen zij naar de VS gingen ‘It is as if I have been there before I even landed’. Ik heb een ‘last-minute’ ticket met de terugreis op de dag na Freedom Day, 27 April. De dag dat de Rivonia Gevangenen na 27 jaar waren vrijgelaten en op deze dag in 1994 de eerste vrije verkiezingen voor iedereen boven de 18 plaatshadden. Iedereen herinnert het zich vast, Mandela werd president.

Die geschiedenis over vrijheid fascineert me mateloos. Soms lijk ik het zelfs bij patienten te zien, gevangenschap, verwevenheid met hun lot in plaats van geintrigeerd door hun ziekte en hoe nu verder, lijken ze erdoor verlamd, geobsedeerd. De idee is danook dat ik symbolisch van Robben Eiland naar de kust zal zwemmen als een gebaar en tegelijk om bewustzijn te kweken en fondsen te werven voor de onderzoekers. CADASIL een hersenziekte die op jonge leeftijd al achteruitgang laat zien en in Zuid Afrika komen daar nog patienten met diabetes, het Rode Kruis- de enige organisatie die Mandela en Kameraden als verschilmakend voor hun conditie zag, en TSiBA om studenten een beurs te geven bij.

Echter het loopt anders, ‘hope that my dreams come through’ lijkt eindeloos rond te zingen…was ik te naief, hoop is niet actief…maar misschien wel reflectief….

De sterke stroming trekt me keer op keer in de wasmachine modus, grijpt mijn zwembril en –muts zonder ze terug te geven (de zee brengt altijd terug alleen soms op een later tijdstip hoort er kennelijk nog achteraan), ik klap hard op het zand waar zojuist nog water was. Wat is dit? Op het land 35’C, in het water 10’C. De zee lijkt kalm, is woest en onstuimig als je erin bent. Hier is niets wat het lijkt en niets blijft zoals het is. Vier seizoenen per dag. De sterke Zuidooster trekt een tafelkleed van mist over de Tafelberg ontneemt het zicht erop en verklaart onmiddelijk waarom schepen hier vergingen danwel eindigden in False Bay, daar waar het warmere water van de Indische Oceaan vooral haaien als gevaar heeft. Doe mij dan maar koud, aan deze westkant, blaast Zuidoost de toplaag net opgewarmd ‘warm’ water weg, de zee op waardoor het koude water naar boven komt. Cape of Storms maar ook Cape Doctor want voor mensen die op de Cape Flats, waar de segregatie de verbannelingen naartoe verjoeg, blaast de Zuidooster de smog de stad uit.

Robben Eiland is niet alleen naar onze voetballer vernoemd, voor die tijd zaten er vele Robben, zeehonden die samen met pinguins en meegebrachte schapen goed voer waren voor zeelieden die dit als voorraadstation gebruikten voordat ze de kaap ronden.

Op de een of andere manier heb ik steeds verdomd veel geluk in mijn leven, zo ook nu, dacht ik  hier niemand te kennen, bevind ik mij tussen de zwemmers van de Hot Chocolate Club at Camps Bay, daar waar filmsterren flaneren, lifeguards pareren. Zij leren me snel hoe met de golven om te gaan en de Beatle song komt terug, vooral als ik uit de golf kom en het opspattend water met de zon een regenboog voor me tekent, golf na golf, elke keer weer. Terug naar de kust is ook een apart fenomeen, achterom kijken is het devies en op een paar grote sterke golven meesurfen, bril om je nek dat sowieso. In de Pavillion ofwel SeaPoint pool heb ik van 7 tot 19 een bad van 50 meter voor je met een coach die met van de Hoogenband in het water lag. Hij is echt goed, technisch observatief, en weet exact hoe hij met een eigenwijsje om moet gaan en dat juist in te zetten, maar ook zorgzaam op het moment als ik later geen boot kan vinden en hij perse wil dat ik toch nog even met hem kom babbelen en een paar banen zwemmen. Ik heb natuurlijk geen tijd, maar het blijkt profijtelijk! De volgende dag bericht hij mij het weer, en zwem ik in een keer…

De Beatles hadden ook een leraar en als Mandela in zijn boek ‘A long walk to freedom’ uitgebreid beschrijft zijn leermeesters op je weg of wie je ook maar tot zulks benoemt, van cruciaal belang. Echter de Beatles werden niet alleen gestructureerder en verhoogden hun kwaliteit daarmee, ze hadden nog iemand: Brian Epstein. Die vergrootte hun visie, dacht groter en had grootse plannen maar wist hen te lezen, ermee te injecteren en tot uiting te brengen. Dat doet de zwemgroep voor ik het weet met mij ook. Ondanks dat ik in den beginne behoorlijk achter lig en geen idee hoe hen bij te houden, nemen ze me overal mee naartoe en gaan serieus op mijn voorstellen in als ik ergens een zwemlocatie op het oog heb. Al snel ben ik een van hen en valt hen op dat ik plots veel sneller ben en beter dan wie ook tegen de kou kan (heb dan ook 7 kilo extra gegetenJ) maar het blijkt vooral mentaal, als je er plezier in hebt en je verbaast, werkt dat al snel aanstekelijk en nivelleren trotseringen en ontberingen.

Zo baad ik mij met hen in het serene Silvermine, een meer in een natuurreservaat, zwemmen we van Sandy Bay naar Llandudno klimmend over kliffen, klauterend over rotsen en wadend door het immense zeewier waarbij ik als kleinste van het gezelschap me op mijn buik laat vallen en aan de stammen met mijn handen voortrek om niet onder water te komen staan en hen bij te houden. In Boulders Bay zwem ik met een penguin. In Lange Baan, een lagune, is het alsof ik me in een aquarium bevindt, kleine visjes kriebelen en krioelen, ik moet me eraan herinneren dat ik stroomopwaarts ga en dus door moet zwemmen in plaats van te lang aan hen te laven. Er zijn 24 uurs zwemtochten, s nachts gaat het gewoon door. Als ik even niet aanwezig ben, roepen ze me via Whatsapp terug, we zijn bij Clifton, vier stranden lang komvormig gescheiden door rotspartijen.

Ja menen ze, dat zien we jou wel doen, de Robben Eiland oversteek, echter kapabel is nog niet succesvol. Elke keer lijkt er iets, is het niet de watertemperatuur die twee uur lang onder de 10 graden blijft waardoor de tocht wordt afgeblazen, dan is het wel een support boot die niet verder wil omdat rondzwemmende plastic zakken de ventilator van de motor als verblijfplaats hebben gekozen, oververhit niet verder wil. Dikke mist waardoor andere vaartuigen, haaien – donkere vlekken in het water, aan het zicht ontnomen worden, extreem hoge golven tot wel 25 meter en donder en bliksem (beide voor het eerst sinds jaren, ik heb geluk, saai is het niet).

Slechts een van de verbannene, een ‘lepra lijder’ ontsnapte echt zwemmend van Robben Eiland. De overigen vaak verblijvend door misverstaan en misdiagnose, politiek gevangene of patient bleven in de mui van lijden en vernedering…jarenlang…omgeven door de Benguala golfstroom in het zicht van de toorn der Tafelberg.

Ook op het vaste land word ik omringd door onophoudelijke golven. Al snel vind ik mijn weg in Groote Schuur, waar ooit Christiaan Barnard (detail…hij zwom in vlinderslag van Robben Eiland naar de overkant) met zijn broer de eerste harttransplantatie verrichtte. En dat dat soort uitdagingen (nog steeds) juist hier plaatsvinden (zo ook in mijn tijd de eerste hersenoperatie via het oog) verbaast me niets. Creativiteit, weinig regels en enorme gedrevenheid verweven met passie verrichten wonderen. Tussendoor gaat de stroom aan patienten met HIV, Tuberkulose en Diabetes ook gewoon door. Kinderen zie je tegenwoordig gewoon in Red Cross War Memorial Hospital als eerste puur voor kinderen en door een organisatie waar Mandela cs hoog van opgaven, de enige die daadwerkelijk hun leefomstandigheden verbeterde. Somerset Hospital was er reeds voor Groote Schuur als haven voor zeevaarders, verstotenen en de allerarmsten, een geel nostalgisch kasteel dat te koop staat daar waar men in een beton blokken gebouw verder gaat. Tygerbergh dat bezoek je voor onderzoek.

En dan…sterft Kathrada, ‘Uncle Kathy’, degene die wist waarvoor die stond, die met voorrechten als Indier toch niet bevoorrecht wilde worden, die tegelijk vriendelijk empatisch en kritisch was, niet rustte om onrecht recht te zetten. Hij was tot voor enige jaren ook het hoofd van Robben Eiland waar hij zich warm en hard voor maakte. Met zijn dood herleven oude eeuwige waarden waar het het ANC ooit echt omging. Door al mijn vragen, bezoeken aan archieven, de Nationale Bibliotheek en patienten, kom ik in Ryland terecht op zijn herdenkingsdienst. Een rijkdom die ik nooit verwacht had,  openbaart zich. Hier vraagt Dennis Goldberg, mij voor te lezen uit een interview van hem met Kathrada, heb ik naast met hem intensieve gesprekken met Dala’s zus, ontmoet Sisulu’s dochter, Brandt die met achtien jonge lentes de opdracht kreeg Mandela te bewaken en van gevangenis naar gevangenis met hem mee werd overgeplaatst tot hij hem overleefde. In St George kerk had ik al eerder iemand met haken in plaats van handen gezien en een kunstoog, ooit een briefbom in ontvangst genomen en zo heb ik nog tig levende verhalen. Hoe kan het toch dat deze mensen niet bij psychiaters lopen, niet aan depressiviteit gestorven zijn, niet haatdragend en gewoon doorleven. Dala’s zus legt me uit dat het simpel is, altijd humaan blijven, dan herken je direkt wat recht en onrecht is en waar je terug moet blazen ook als je dat niet in dank wordt afgenomen maar om het kompas der mensenlijkheid recht te trekken. Daarnaast vindt gelijkgestemden, alweer Ubuntu, je bent niets zonder de ander. En wat me ook ter oren komt, er is niets van buitenlands nieuws over hier waar. Diversiteit is hier geen regel, het is een feit. Protestmarsen zijn vredig, daar neemt iedereen aan deel. Enorme slingers van mensen die handen vasthouden strekt zich van de West naar de Oostkaap en terug. Waar zie je dat? Bij boekbesprekingen van onder andere de vrouw van Steve Biko, vraag ik me af of ik nog wel terug moet gaan. Hier is het zo bij de evenaar om 19 uur in een klap donker maar over een natie vol kleur, humour, veerkracht.

Ook in het dagelijks leven is elk nadeel een voordeel en komt Johan Cruijff dagelijks voorbij: busstaking? Kans om de schone goed onderhouden straten per fiets te verkennen, er zijn zelfs fietspaden, of te voet door straatjes waar je anders niet komt, of s avonds toch de Uber waar chauffeurs van de Oostkaap, Angola, Zimbabwe doen herleven dat vluchteling een heel ander begrip is dan bij ons, de taxi taxi minibusjes waar muziek en saamhorigheid heer en meester zijn. Als de droogte mijn douche naar de oceaan verplaatst, leer ik ook meer water drinken want flessen water heb ik dan altijd bij en gerehydreerd stijgt mijn energie niveau. Terwijl ik met brandweermannen leer hoe een helicopter vlammen van 10 naar 3 meter hoog brengt waarna de twee uur omhoog lopen met bepakking stoere vrijwillige echter professionele met stokken en rubber de laatste vlammen tot stilstand brengen, zie ik naast dakloosheid nieuwe brandwerende huizen waardoor straten lopen ontstaan. In Retreat, een ander Cape Flat gebied gedoemd tot gangster area, vind ik in een kerk de hechtheid en hoop in de gemeenschap, families en buren, hier neem je de kinderen van overleden ouders zonder morren of vragen ‘als…dan’ gewoon op, worden deel van jou. De mensen hier zijn kleiner dan ik, maar enorm groot van geest en hart.

‘And hope that my dreams come through’ Een dag voor Freedom dag bevindt ik me anderhalf kilometer uit de kust, zwemmend naar Robben Eiland want er is wel een boot hier maar niet daar, het regent, dat brengt hier geluk. Edoch totdat de bliksem komt en nadert…geen goed idee, zwem terug en ben net op tijd weer aan wal. We wachten en zodra het droog is en in mijn wollen zwarte trui en broek gehesen, springen we in een reddingsboot, slapen op Robben Eiland! De eerste golven slaan hoog over de steven, in een klap zijn naast mijn badpak van daarnet nu ook mijn kleren drijfnat- vergissinkje iedereen op de boot heeft een wetsuit behalve ik maar door het zwarte strakke had men dat aangezien voor, niet erg als het nat wordt. Het kan mijn vooruitzicht niet verpesten. Een paar honderd meter uit de kust van Robben Eiland, trek ik mijn natte zwempak weer aan, een container wordt achter me aan het water in gegooid, naast voedsel voor iedereen in elk geval een droge jurk, altijd handig. De letterlijke black box is nog een tour om recht te houden in de golven, de rotsen in het water door te krijgen en de glibberige zeewier stenen omhoog. Soms komen niet gedroomde dromen uit. Hier wonen Brandt-Mandela’s bewaker, onze verpleegkundige en nog 300 anderen. Ze waarschuwen me dat het hier spookt, dat nachtmerries gebruikelijk zijn. Als we het 8 kilometer rondje rond het eiland rennen, is daar ook aanleiding toe, stukken van verganen schepen, een kerkhof vol lepra patienten althans volgens de diagnoses en vrees van destijds, de rijen cellen waarin menigeen eenzaamheid en verlangen gevoeld moet hebben, de vernederingen en gebrek. Daar waar ze stenen hakten waar de weerkaatsende zon verblinde en uiteindelijk blindeerde, daar waar de velden de geur van verse vrijheid roken, daar waar het zicht op de onbereikbare Tafelberg door de onneembare Atlantische oceaan als een sirene: vragen verdwijnen, antwoorden arriveren.

De nachtmerries blijven uit. Voor mij in deze tijd vult het eiland me met een enorme wijdsheid en vrijheid. Geen hekken, geen sloten, geen omkijken naar. Deuren blijven open, spullen verplaats je niet voor de nacht. De douche heeft water, het water is warm, warm zijn de gesprekken tot diep in de nacht. We slapen samen ‘above us only sky’ en onder het huis der bewakers der zielen zaligen, broeden de pinguins in alle rust (wist je overigens dat die beesten enorm hard en hilarisch kunnen rennen). Het kan verkeren zou Brederode zeggen, niets is als het was, niets is als het zal zijn. Deze plaats is nu waarschijnlijk een van de veiligste op aard. Ik heb alweer enorme mazzel.

Er was echter iemand die ook destijds in alle turbulentie zijn rust vond en van terrorist een tam iemand werd. Zijn naam was Mandela, Nelson genoemd naar Lord Nelson door Mandela’s lerares omdat zijn strategie en rechtvaardigheid met hem overseen zouden komen. ‘When you find yourself in times of trouble…speaking words of wisdom…let it be, there ll be an answer, let it be…’ Waar je het het minst verwacht, nog voor bevrijd te zijn, was hij vrij. Zou dat ook met patienten kunnen, in de gevangenis van hun ziekte? De methode was simpel, ze deden elke dag lichamelijke en mentale oefeningen in hun cel, ze bestudeerden zichzelf en de ander alsmede hun situatie en namen andere beslissingen dan daarvoor, kwamen tot andere conclusies. Daarnaast haalden ze de ene doktersgraad na de andere, Kathrada had een heel rijtje (niet uitgereikte) diploma’s en onderling hadden ze in de steengroeve discussies, niet voor niets heette het ookwel de Universiteit Robben Eiland.

Het is 27 April, Freedom Day. Zwemmen naar de kust zit er niet in, de lucht is grijs ‘not blue’ en Californian dreaming uit mijn San Franscisco tijd is er niet bij. Nog maar een dag, de 28ste als mogelijkheid. Geen boot te vinden. Na een dag rondbellen, langsgaan, besluit ik, vroeg naar bed is ook een ding. Rust is me hier echter steeds kort gegund. ‘Eight Days a Week’. Mijn horloge blijft vibreren. Ok dan what’s up on the what’s app? Oh ze zoeken mij, ze hebben een boot voor me gevonden, een kaptein, een observator. Naar later blijkt heeft iemand zijn eigen zwemtocht aan mij gedoneerd (gelukkig hadden ze me dat niet gezegd anders had ik het niet aangenomen) en is alles in het werk gesteld om dit de laatste dag mogelijk te maken. Nou dan is zwemmen simpel. Al lekt mijn bril, al zwem ik met mijn ogen dicht denkend aan Mandela die ook blind de toekomst kon zien en terug naar ‘close your eyes’, al zwem ik door koufronten, de hele tocht is een feestje, als iedereen in dezelfde richting denkt en gunt, dan heb je maar een verplichting en vlieg je naar de overkant, drie uur later zat het erop en zwom ik terug naar de boot, ik zou zo doorgezwommen zijn terug naar Robben Eiland. In Zuid Afrika maakt het uit, dat je om elkaar geeft is key.

‘Imagine all the people…you may say I am a dreamer, but I m not the only one, I hope some day you join us and the world is one’

Als ik terugkom, val ik gelijk in twee crematies…ik heb geleerd hoe gek het ook klinkt ervan te houden, de warmte in Den Haag, de verbondenheid in Zandvoort alsof overledenen als geen ander weten dat het leven kort is en alle onzin bijzaak, nog over hun eigen vertrek heen weten ze mensen bijeen te brengen. Behoud je menselijkheid, blaas terug en implementeer de meest geavanceerde Grondwet ook in eigen land, iedere dag weer opnieuw.

Kaapstad, heel hartelijk dank voor mijn (re)animatie beter dan Barnard dat ooit kon, voor het verruimen van mijn zicht verder dan Mandela’s verhalen me deden zien. Vast zou ik iemand vergeten, zoals ik ook hier maar een deel van alle verhalen vertellen kon, laten we het bij jullie gevraagde terugkomst houden. ‘You say Goodbye, I say Hello’.

Annabelle SlingerlandEscape from... swimssolo

Clinics/workshops open water zwemmen en zeezwemmen

zo, 07/05/2017 - 13:44

In Rotterdam is al langer een organisatie bezig vanuit de gemeente om het gebruik van het Rotterdamse water te stimuleren. Daaruit is 010 swimexperience ontstaan. 010 Swims organiseert ook dit jaar diverse tochten on de regio Rotterdam. De organisatie wil graag dat de zwemmers voorbereid aan de start komen. Daartoe worden diverse clinics/workshops georganiseerd. Deze zijn zowel in zoet water als in zee. De zoetwaterclinics zijn in de Zevenhuizerplas, daar waar de heen en weer oversteek van de plas ook plaatsvindt. De zeezwemclinics zijn in Hoek van Holland vanaf het strand. In Hoek van Holland is ook bij de Watersportvereniging een stukje theorie vooraf.

De clinics worden verzorgd door Richard Broer. Alle clinics starten om 19.30 uur. Verzamelen vanaf circa 19.00 uur. Inschrijven is mogelijk via de website van 010 swims: >>> hier <<<

Inhoud/data Clinics Zevenhuizerplas:

7 juni Zevenhuizerplas - clinic 1 (basics):

De deelnemers kennen na afloop de basisprincipes van het zwemmen in open water. Het is ook best een verschil tussen het zwembad (een aquarium) en open water (de woeste natuur)! Je hebt geen lijnen op de bodem, je ziet überhaupt de bodem niet, soms zie je zelfs letterlijk geen hand voor ogen. Hoe hou je dan koers? Het water is (meestal) een stuk kouder, wat doe je daar aan? Hoe zwem je veilig in de plas en in de kanalen? Het buddysysteem wordt uitgelegd.

14 juni Zevenhuizerplas - clinic 2 (trainen in open water en starts):

De deelnemers worden enkele principes van het trainen in open water geleerd. Het hoeft niet domweg heen en weer over de plas of langs de kant zwemmen te zijn. Daarnaast is de start van een open water evenement vaak massaal, de nieuwelingen worden vaak onder de voeten gelopen of overzwommen. Hoe voorkom je dat? Is het handig om achter iemand aan te zwemmen? Zo ja, hoe dan?

21 juni Zevenhuizerplas - clinic 3 (voorbereiden op de 1500m in de haven…):

Een serieuze open water training. De boeien worden gebruikt als parkoers om een training te doen. Er wordt in totaal (als je snelheid toereikend is) minimaal de 1500m gezwommen die in de haven ook gezwommen wordt. Je kan met (zelf)vertrouwen de tocht in de haven starten.

Clinics Inleiding Zeezwemmen/Hoek van Holland

Deelnemers mogen naar eigen inzicht met of zonder wetsuit zwemmen. Elke sessie wordt afgesloten met een training in zee waarin aspecten die in de het theoriegedeelte besproken zijn geoefend kunnen worden. (Het Kanaalzwemmen zelf kan niet geoefend worden…). Wanneer de zee te slecht is om veilig in te zwemmen wordt het theoriegedeelte wel behandeld. De betreffende zeezwemsessie wordt dan naar achteren geschoven.

5 en 7 juli Hoek van Holland - clinic 1: Veiligheid en trainen

Na afloop weet je waar je op moet letten voor je eigen veiligheid wanneer je serieus in zee gaat zwemmen. Je kent het buddysysteem en weet hoe er mee om te gaan wanneer er toch een (gering) snelheidsverschil is tussen beide zwemmers. Je leert waarom een SaferSwimmer belangrijk is en hoe je er mee om kan gaan.

De deelnemers kennen ook varianten op het mogelijk als saai ervaren langdurig “heen-en-weer zwemmen”.

12 en 14 juli Hoek van Holland - clinic 2: Zeezwemmen

Zeezwemmen is anders dan in een meer zwemmen en al helemaal anders dan in het zwembad. Waar moet je op letten bij zwaarder weer? Wanneer wordt het nou écht onveilig? Welke tips en tricks kunnen je helpen beter te zwemmen in zee? De zwemmers hebben de knowhow om de zeemijl van Hoek van Holland veilig te volbrengen of trekken zelf de conclusie om niet te zwemmen…

19 en 21 juli Hoek van Holland - clinic 3: Kanaalzwemmen

De deelnemers hebben zicht op wat er komt kijken bij een individuele en een solo oversteek van Het Kanaal (De Mount Everest van het zwemmen). De deelnemers kennen de randvoorwaarden en weten waarom het slim is om eerst een estafette te zwemmen.

26 en 28 juli Hoek van Holland - 'clinic' 4: Reservegelegenheid

De reserve wanneer er een uitvalt wegens zwaar weer. Dan schuift alles op richting de reservedatum. mochten er zwemmers zijn die geen genoeg kunnen krijgen van zeezwemmen (wat wij ons zonder meer kunnen voorstellen) of die nog wat extra willen oefenen is er wanneer de reserve niet nodig is als werkelijke reserve de gelegenheid om samen te zwemmen.

Inschrijven is mogelijk via de website van 010 swims: >>> hier <<<

training (pool & open water)ChannelChallenge

Channel video of Don Riddington

wo, 03/05/2017 - 01:28

Found this video of Don Riddington the oldest Australian 3rd oldest person th swim the Channel. Enjoy!

English Channel Crossing from Lane Peters on Vimeo.

 

andere teams/zwemmersThe English Channel - Het Kanaalsolo

Daughter's appeal to solve missing trophy mystery - 50 years on

za, 15/04/2017 - 03:38

Helen Kaye-Wyatt, whose father Philip Kaye died in January, has only just discovered that a trophy was named in his honour to commemorate him swimming the English Channel in 1966.

She is now desperate to find out what happened to the trophy, which at one time may have been stored in a cabinet at the now-demolished Huddersfield Sports Centre.

Helen, who lives at Rastrick, has spoken to managers with Kirklees Active Leisure (KAL), which runs Huddersfield Leisure Centre, but has so far drawn a blank.

read the article and see the pictures @ HuddersfieldExaminerDaily

andere teams/zwemmersThe English Channel - Het Kanaalsolo

Post Ice Swim Recovery

zo, 09/04/2017 - 02:10

There are many descriptions to recovery from an Ice Swim. Some will describe it as “out the body experience” a “bad trip” or “black rain”. In some ways, it is a very personal experience because it is a hard one and painful, we all deal with it physically but mostly mentally in our own way. For me personally, the possible hard recovery is always part of my swim and my planning. My swim ends when my recovery ends. When I push further in the ICE I take into consideration that I have to come back and it will be steeper.

It is a fascinating element of our mad and frozen sport that requires better understanding and experience. Great swim with really bad recovery is not a great swim. No recovery is pleasant, but severe recovery tells its own story about your condition. I always had a rule of thumb for my swims “I want to come out dignified” it means to me, that regardless of being solid frozen sometimes, I am still here. I am aware that sometimes, when attempting an extreme challenge, in any extreme sport, one pushes to the utmost limits. For me, in the ICE, the utmost limit is the sum of the Swim and the Recovery. I see it as an integral part of the Swim.

The theory behind the recovery or post Ice Swim process is not new to most. If you have done few Ice Swims of 20minutes and longer in water temp of 5C or less, you have learnt it up close and personal.

The professional medical fraternity dealing with us are mostly not swimmers and they deal with our recovery in the same manner they would deal with any mild or severe hypothermia patient. Which is the correct and professional protocol. Their focus is on rewarming the patient and monitor all vital signs until all stabilises and gets back to “normal” range. The process of recovering a hypothermic parson is not a new one. There is a lot of experience in the field out there.

We are all aware of the importance of our Core Body temperature, however, the most accurate way to measure it is with a rectal thermometer. You go and chase a recovering swimmer with a rectal thermometer. Good luck with that. Some Doctors, which I tend to agree with them, claim that core body temperature after a mile swim is not the most important, but the brain core temperature that is critical. Well, you try and chase an Ice Miler post a swim with an invasive brain prob. Good luck again.
I always saw Ice Swimming as a hugely Mental challenge rather than just a physical one. It was always that facet that fascinated me the most and still does. I have done many recoveries personally and saw many more. In all events I participate, I try and check on every single swimmer as they are in recovery. I let the Doctors do their thing. I am not there to replace them but to assist the swimmers mentally and learn. In a way, I see the medical staff role to examine the swimmers for emergencies, possible problem and monitor recovery. I don’t think it is required for the medical staff on site to perform the recovery unless the Swimmer requires medical assistance or attention. Until such time, anyone with experience in Ice Swimming and recovery can assist the Swimmer in process of recovery.

I have managed my own recoveries in all my swims, with doctors and medical staff on site.
I look at the eyes! They tell me very thing I need to know.
Many focus on core body temperature and vital signs such as Pulse, blood pressure and if need be an ECG. All critically important to asses if the Swimmer requires medical attention or is at risk. I would like to clarify that I don’t like the excess use of medical terms (for us not medical professionals) and I never claim to replace the medical process. I assume that the Swimmer is not in danger and is being overseen by the medical staff on site. I focus on making my and our own recovery a less painful and more understood process. I also would like to distinguish between what we refer to as recovery and the medical recovery which focuses on your core body temp coming back to normal and that your vital signs are normal and stable. I focus on that horrible after-drop process that takes us in this roller coaster ride of recovery.

To illustrate a point I would like to take you through a specific recovery experience I had in one of my swims in Norway in 0C in a small frozen dam full of floating ice sheets I had to push as I was swimming, I stayed in the water around 30min. I swallowed the temp capsule before the swim. My core reading was 36.5C an hour before the swim. It climbed up to 37.8C just before the swim and went down to 35.4C after swimming for 30minutes in 0C. As usual, the after drop came around 5-6 minutes later. I was in a heated car taken to warm shower in nearby farm. Few minute later, while in the shower, my core started plummeting 1C per minutes. 34C, 33C, 32C, 31C and then it hit 30C. That drop is that rollercoaster that hits you post swim. In 30minutes my core went up 1.3C and down 2.4C, but actual net drop from 36.5C to 35.4 which is only 1.1C in 30 minutes! Post swim my core temp dropped 5.4C in around 9 minutes. That was a hell of a ride. But what fascinated me the most was the fact that 10 minutes later I came out the shower, in full control, smiling and joking, dressing up by myself and desperate for a wee dram. My core body temp was 33.4C. I was still cold inside, but 100% clear and fine. I was aware that I was still in the zone that is considered dangerous and the doctor followed me for another 30 minutes making sure I am fine. Don’t get me wrong, 33.4C is not normal and not safe. But I was “fine”, focused, 100% in control and basically normal with core body temperature of 33.4C and warming…I was stable.

I have seen many styles of recovery and I develop my own preferred method. I also realised that other experienced ice swimmers developing their own recovery process styles. I realised that some like the hot wet towels and some don’t. Some like the Sauna and some hate it. Many don’t like a warm shower, I do. Some like to lie down under blankets, I hate it! Some like to walk and some like to sit.

My recovery

I like to be able to walk out of every swim. I don’t like to be handled, pulled or pushed. I feel very “brittle” when I come out and experience showed me that I can get injured easily in the recovery regardless of the fact that I don’t recall pain or the incident. I am very well aware that my control is lacking but the effort to walk and manage my recovery taught me to recover very fast, overtime. I don’t confuse recovery with rewarming, which may take much longer.

I like to have my goggles and cap off as soon as possible. Gently, but off. I am very aware of that pressure on my face and head. I need it to go away and I want to dry my head and face. It gives me good level of comfort. I like to manage my recovery so I can remain active. I am aware that one of my main strength in the Ice is my body ability to generate heat while swimming, good amount of heat. When I stop swimming, I try and continue that process and slowly stop. I just like to remain active. Nothing radical, no running, jumping etc…but active. Walk around, move…

I like to get to a warm place as soon as possible (I assume this is very normal) and I like to start the rewarming process. I don’t like to lie down, I tried it twice and it created a chaos in my brain. I think that the horizontal position so soon in the after-drop period may bring icy blood to my brain and as mentioned before, it may cause a sudden rapid drop of brain core temp which throws me into an orbital space odyssey 2001 trip. Since, I simply refuse to lie down unless I am in a medical situation that requires it. Once the After-Drop roller coaster ride starts, I prefer to sit down and focus. I continue the rewarming process while keeping my eyes open at all times. I want to know where I am, what is going on and watch this ride so I can see the end. I allow for a shiver but I try and control my breathing and relax. Severe shivers have caused me some serious muscles cramps and can derail me from the ride back into space.

I stay away from Jacuzzi for a while. Again, the reason is that water conduct heat 30 times faster than air and that induced rewarming eject me into the dark space again. I love Jacuzzi once the after-drop process shifts into pure rewarming. I don’t mind the hot wet towel although I know some that don’t like it. I personally prefer dry sauna for a while and then shower, YES SHOWER! I am ready for the shower after around 10 minutes from swim end. I can sit or stand, sometimes with some help. I usually start the shower with lukewarm water. Probably around 25C. I take the temp up slowly as I feel the need to rewarm. I make sure my head is out the water for quite sometime. Again, the reason, I assume, is to allow the core temp of my brain to adjust slowly. I’ll put my head under the water when I know I turned the corner. I can indulge in the shower for hours but I usually stay for 5-10 minutes, I dry myself and dress up.

Again, I learnt a lot overtime. My recovery after a 1km Ice Swim is very quickly. Even if water temp is around Zero. I know I haven’t been in the water for too long so the after-drop will be a very short ride. I hold tight for couple of minutes and its gone, rewarming always takes time. In mile swims my recovery is harder and longer. However, I had great 2-3C mile swims and tough 4-5C swims. Same applies for recovery. I always brace myself for a serious ride and surprise myself.

My conclusion is that regarding the medical recovery procedures we follow the professional experience and trust it. However, when it comes to a personal process, we need to develop our best individual process. Identify what work best for us and develop it. We all handle pain and misery well, maybe even addicted to it in some bizarre way, like all extreme and ultra-endurance athletes. But we handle it differently. Stroke is about technic, recovery has some rules and the rest is individual.

Never recover on your own, always have someone observing your recovery, in case you get into trouble. As to the eyes! If you watch swimmer’s eyes in recovery, the eyes look right through you. They look at nowhere. Their look is inward, that is why it looks like they see through you. The eyes are a like a screen sending messages, if you care to watch.

Once the eyes start engaging and look outwards, respond to actions in front of them, acknowledge conversation and questions, the swimmer is coming back from his/her internal battle. When the eyes smile, the Swimmer is back! But still cold inside.
We have all learnt a lot in the past several years. We all looking to push more, further, exploring. That is the beautiful part of the ICE, don’t hold your knowledge and experiences. Share them, teach your learnings, it will may save others some pain and risk and possibly save someone’s lives one day.

Be Safe and never be scared to dare…
Ram Barkai
founder IISA

Ice (Mile) Swimming (IISA)

Channel Tunnel Vision | We Spoke To Howard James About His Double Record-Breaking Channel Swim

zo, 09/04/2017 - 01:50

"Get up. Swim. Eat pizza. Go to bed"

In 2016, driven by personal loss and a intrinsic need for a new water-bound challenge, endurance swimmer Howard James set out to achieve two new world records for the earliest and the latest English Channel swims. To complete them would place him among the greats of British open water swimmers and up the ante in the challenging arena of Channel swimming.

In an age where athletes make fortunes billboarding for marketeers and sports live streams are the new gladiator spectacle for thrill seeking screen-sloths the world of endurance swimming slips quietly by without recognition, its participants stoically paddling on in relative anonymity.

read more and see more Words & photos by Danny Burrrows @ MPORA

andere teams/zwemmersThe English Channel - Het Kanaalsolodouble - dubbel

100x Cook Straight

zo, 09/04/2017 - 01:39

Yesterday I completed the 100th swim across the Cook Strait in New Zealand. I would like to thank everyone who was there on the day, including Philip Rush and his team for their incredible support and guidance, and my coach Charmian Frend.

Read more and see the pictures @ FB of Marty Filipowski

andere teams/zwemmersCook Straitsolo

Zwemanalyse vorm 4 teams

wo, 05/04/2017 - 20:49

De afgelopen winter is een clinic gehouden over het voorbereiden van een kanaaloversteek ten bate van Zwemanalyse. Daaruit zijn 16 zwemmers voortgekomen die zich bij Claudia en Roy hebben gemeld voor deelname aan het project. De trainingen zijn in handen van Roy, de administratieve kant in handen van Claudia en de inhoudelijke voorbereiding in handen van mij, Richard.

Ik zal dus de specifieke leermomenten en testmomenten voor rekening nemen. De zwemmers moeten leren naast een boot te zwemmen, in het donker en moeten hun twee uurs test bij maximaal 16 graden doen. Dit jaar staat op de rol om te leren naast een boot te zwemmen en dat doet elk team door een IJsselmeeroversteek te doen. Mogelijk dat aan het eind van het seizoen er al een eerste poging gedaan kan worden voor de 2 uurs-test.

De afgelopen week zijn er al enkele enthousiastelingen op diverse locaties te water gegaanvoor korte zwemtochten om aan fris water te wennen. Dat stemt allemaal positief!

Zwemanalyse.nlThe English Channel - Het Kanaalrelay - estafette

Dover Western Docks Revival Project: Potential Impact on Training

vr, 24/03/2017 - 00:11

More information on the project can be found here.

We have hear from Dover Channel Training the following:

  • 30th March to mid May - dredge to remove soft sediments
  • May & June - Piling Berths A&C
  • July & August - Piling Navigation Cut and Marina Curve
  • Piling work is outside the zone that we swim in 
  • PILING WORK IS VERY NOISY, it also causes significant vibrations
  • Work takes place from 8am-6pm on weekdays and 8am to 2pm on Saturdays.  No activity will take place on Sundays or Bank Holidays

DCT hopes to meet with the Harbour Board in the next couple of weeks once they have received details from their sub-acoustic investigation. To be fair to the Harbour Board, they recognise us as important users of the harbour and are keen to work together to minimise the impact and ensure safe swimming. Unfortunately this work does need to go ahead to support the Dover revival project, so we do need to accept that. 

The English Channel - Het Kanaal

Herman Willemse - De Vrije Slag

zo, 19/03/2017 - 15:40

Op de website van openwaterswimming.club vond ik een leuke reportage van de uitrijking van het eerste exemplaar van "Vrije Slag". Dit is de autobiografie van Heman Willemse. Edith van Dijk ontvangt een exemplaar en Hans van Goor vertelt over de KNZB-speld die Herman ontvangt (met excuses voor wat in het verleden gebeurd is).

Herman WillemseEdith van DijkHans van Goorother swims - andere zwemtochten

Jan van Scheijndel - IJszwemmer?

zo, 19/03/2017 - 15:31

Op de website van openwaterswimming.club vond ik een prachtige video van Jan van Schrijndel die bij 6 graden het meer van Te Werve induikt om zich voor te bereiden op zijn Kanaaloversteek.

Jan van ScheijndelIce (Mile) Swimming (IISA)training (pool & open water)

Pagina's