Nesselande, een leuke aanwinst

Dit jaar wat buiten "het KNZB circuit" gezwommen. Ik heb meegedaan aan de Beach2beach in Rotterdam Nesselande. Dat is in wat vroeger heette de Zevenhuizerplas. Daar is een zandafgraving van gemaakt om de wijk Nesselande uit de grond te stampen. Dus is het veel groter dan vroeger.

De plas heeft een fraai strand aan de Nesselande zijde en een restauratie aan de Zevenhuizerzijde. De plas heeft een werkelijke strandfunctie aan de Nesselande-zijde met alles er op en er aan. Het heeft zelfs een eigen reddingsbrigade die voorziet in de bewaking van de plas. Het is een mooie locatie om iets leuks te organiseren.

Persoonlijk heb ik mij om twee redenen ingeschreven. De eerste reden is vanuit mijn rol bij de TOWZ. Ferdinand Versteeg had me uitgenodigd om kennis te maken met de organisatoren. Enthousiaste lieden die (nu nog) los staan van de KNZB-organisaties. Neemt niet weg dat ze interessante plannen presenteerden. Ok wilde dat wel eens meemaken! De tweede reden is dat oud-WVZ-zwemmers waarmee Wendy (mijn vrouw voor nieuwe lezertjes) en ik een band hadden voor het eerst in zo'n 30 jaar weer in open water actief werden. OK alleen Patricia was serieus in het actief zwemmen, Helen en Gerda wilden daar wel eens bij zijn en Helen heeft ook wel vage plannen om weer actief te worden in onze sport.

Vlak voor het evenement waren er omstandigheden waardoor Helen en Gerda moesten afhaken. Jammer , we keken naar hen uit. Nog nooit in Nesselande geweest, maar Wendy en ik kwamen met behulp van de TomTom op het goede adres aan. Een Rotterdamse nieuwbouwwijk met een luxe strand. Op het strand bij de reddings-brigadepost veel mensen die een wetsuit aanhadden om te gaan zwemmen. Heel bijzonder om dat mee te maken. (OK ik heb ook meegedaan met de Zwemmen Langs Walcheren met dergelijke taferelen). Bij aankomst ontdekten we dat de wind pal in de zwemrichting stond. Heen wind mee, terug wind tegen. En niet te zuinig ook. Ik denk 5 a 6Bft.

Ik had Patricia al 35-40 jaar niet gezien. Een bijzondere ontmoeting. Mensen veranderen soms op manieren die je verrassen. Een dame die weet waar ze mee bezig is. Sport-minded en al vele jaren de basissport-zwemmen verlaten, maar door blessures weer aan het terugkeren naar de sport. Ja, ook vroeger open water gezwommen. Ik heb nog een foto van de IJzeren Man in Eindhoven uit 1978 of ‘79. De tijden zijn veranderd. Ik denk terug over hoe ik toen over de wereld dacht en hoe ik er nu over denk. Hoe naïef was ik toen!

Voor de oversteek (heen en terug over het meer) werd een uitgebreide briefing gehouden. Het was duidelijk. Dat huisje aan de overkant, daar moesten we op het standje keren. OK en waar liggen de boeien. Ja er lig één boei ergens in de buurt van halverwege. De overkant is 1750m dus die boei is na 875m? Veel golven op de terugweg. Dat was wel te verwachten met de aanwezige wind. Goed dat we gewaarschuwd zijn. Inhouden op de heenweg is mijn plan.

Patricia en ik hadden zo onze eigen voorbereiding. Zij had hier op locatie getraind omdat ze op korte afstand woont. Ik wist geheel niet waar ik aan toe was ter plekke. Ik had dat wel vaker meegemaakt en herinner me Leiden dit jaar op het nieuwe parcours. Ik dacht, no problem! Hoe naïef! Patricia en ik waren in zwemboek en badpak. Zo'n beetje de rest had een wetsuit aan ondanks dat de organisatie aangegeven had dat het niet nodig was. Het water was immers tegen de 20 graden.

Bij de start heb ik gekozen om links in het veld te staan. Ik adem normaal rechts dus zie ik het veld. De start is op de kant. OK - dat heb ik wel vaker gedaan in de Haringvlietoversteek, Zeeland en Kijkduin. Toch blijkt wéér dat ik daar niet goed tegen kan. 200m rennen in water om dan te zwemmen. Ik heb de eerste helft van de heenweg gewerkt aan het herstellen van de verzuring door die 200m lopen. Je denkt belachelijk. Terecht. Ik ben echter een echte mono-sporter. Ik kan alleen zwemmen. Alles wat anders is blijkt telkens weer KILLING!.

Gelukkig wind mee. Relaxed gezwommen. Dus inderdaad hersteld. Helaas bleek ik een koers te hebben die een 10 graden fout was richting het huisje aan de overkant. Ja, ik zwom er zo’n beetje op af. Het bleek dus niet achter die rietkraag te liggen. Je ziet het niet onderweg door de golven. Ook die boei is onderweg niet zichtbaar. Op de heenweg ook niet gezien. Achteraf denk ik dat ik op de heenweg in elk geval een meter of 250 te veel gezwommen heb. Daarbij aangetekend dat ik dan ook nog links startte en op rechts de rietkraag benaderde. Kennelijk dwars het veld overgestoken.

Ik kon dus links afslaan met een hoek van zo'n 90 graden om langs die landtong te zwemmen. Om de landtong heen bleek het huisje wel weer zichtbaar te zijn. Ik mocht een eindje langs de kust zwemmen om naar het keerpunt te gaan. ik koos ervoor om dat als zwemmer zwemmend te doen. ik had ook eerst de kust op te gaan en dan naar het keerpunt te rennen.

Op het keerpunt kwam ik gezien de lijst van het jurylid (de koppenteller zoals het bij de briefing beschreven werd) als 8e of 9e aan. Dat kon ik zien op zijn lijstje. Ik zag dat Gonda Stichter (ook oud-WVZ-lid, maar uit een tijd 20 jaar later) net voor me keerde. Ik ging direct door, terwijl zij eerst een aangeboden sportdrankje tot zich nam. Binnendoor ingehaald dus!

Op de kant voelde ik het al, de wind, fors! Weer het water in. Dit is heftig! Laatste keer dat ik dit in een kleine plas dit meemaakte is 1978 geweest met de wind op de lengte van de kanobaan in Spaarnwoude (terzijde: toen nog de wedstrijd van Njord '59 met de finish aan de zijde van het Noordzeekanaal. Ik werd tweede op forse afstand achter Edwin Kooijman. Edwin was de meer ervaren zwemmer en gedoodverfde winnaar en won dit meer dan terecht. Daar overigens een fraaie prijs gewonnen die ik zelf mocht kiezen. Helaas is deze gesneuveld in de loop der tijden doordat de lijm tussen de delen het niet heeft gehouden in al die die jaren. goede herinneringen. erg leerzaam. As the English would say: it was a humbling experience).

De wind was dus, zoals bij de briefing al vermeld, de scherprechter. Mijn idee was dat al die zwemmers met zo'n wetsuit met tegenwind in het nadeel zouden zijn op de terugweg. Bij uit het water komen had ik zeker het plan om dat uitermate rustig te doen (geleerd hebbende van de start) en niet te rennen. Daardoor kon ik op de wal zien dat er diverse zwemmers voor me lagen. Die waren op afstand voor me. Dus rustig aan kijken wat nog mogelijk is en kijken of ik gelijk heb. Het waren allemaal pakkenzwemmers.

Mijn idee was dus dat pakken een nadeel hebben tegen de wind in. Dat pak zorgt dat je hoger in het water ligt dan de zgn. skin zwemmers als ik. Hoger in het water zorgt dat je meer last hebt van golven tegen. Ja, je hebt voordeel bij wind mee. doch je zwemt langer tegen dan mee op welk parkoers dan ook. Ik heb dus het voordeel. Daarvan uitgaande ben ik weer te water gegaan. Diverse zwemmers 50 en 100m voor me. Dat wordt paddelen!

Dan is het wel een uitdaging. Halverwege en dan in 7e of 8e positie. Wat doe je dan? Zwemmen of luieren? Ik houd ervan om te racen. De snelzwemmer in deze gedegenereerde zwemmer is er soms nog steeds. Dus het moest wel binnen mijn beperkte mogelijkheden. In het gezelschap van de triatleten met extra drijfvermogen was ik heen in het nadeel, maar terug misschien in het voordeel. Dat wilde ik wel gebruiken. Dus er tegenaan op de terugweg! Ik haalde een zwemmer in en later nog een bij. Beiden haakten aan. Tuurlijk! Die tri's kunnen daar ook wat van. De laatste die ik bijhaalde bleek achteraf Lex Hoogendam te zijn. Jeeh, daar lig ik zonder pak toch wel meestal dik voor. OK, dat is wat! Zo'n pak heeft wel erg veel voordeel als je wind mee hebt. Het heeft nadeel wind tegen. Het voordeel (heen) blijkt dus ruimschoots meer te zijn dan het nadeel terug.

In de uitslag 6e net voor Lex en een andere zwemmer die ik inhaalde. Wanneer het er om gaat aan het einde kan ik blijkbaar wel lopen? Nee… Ik denk dat Lex zich een beetje inhield. Wat maakt het ook uit 6^e 7^e of 8^e? Tijd 58 minuten is een tegenvaller. Zeker ook als de eerste 51 minuten had. De tijden waren in minuten nauwkeurig. Wel wat anders dan wat we bij de KNZB gewend zijn met op honderdsten nauwkeurig. Dat is ook wel belangrijk wanneer we klassementen hebben. dit valt daar allemaal buiten en is als (formeel) een prestatietocht niet belangrijk.

Wendy was er allemaal getuige van op een van de bootjes die voor de finish lagen. Leuk bij de start. Je ziet alles voorbijkomen. Ook zie je zwemmers op de terugweg voorbijkomen. Dat is wel een langdradig gebeuren. Wellicht had het anders geweest als Helen en Gerda er bij konden zijn. Als "je" zwemmers langs geweest zijn heb je op het water niets meer te zoeken blijkt. Toch gaf ze aan dat het erg leuk was op het water.

Patricia was als herintreedster bij open water zwemmen zeer verdienstelijk 79^e (all-in) in een tijd van 1.26. Erg leuk dat ze nu deze herintreding met zo'n leuke prestatie mag beleven. Het smaakte bij haar naar meer! Meer trainen en nog en keer in 2016. Ze heeft zich inmiddels bij PLONS als geïnteresseerde gemeld. Een eerste training in het zwembad was zwaar! Ze gaf aan dat er erg serieus gezwommen werd bij PLONS. Flashbacks naar de seventies waren alom aanwezig. Ze vertelde dat het leuk was.

Patricia en ik kijken terug op een leuk evenement. De sfeer was erg prettig. De uitdaging was erg interessant, vooral gezien de omstandigheden. De entourage was erg verzorgd en het was mooi om in Nesselande te gast te zijn. We waren het eens dat het voor herhaling vatbaar was.

Ik kijk terug op een leuk evenement met potentie. Zeker voor herhaling vatbaar. De organisatie zal zich verder ontwikkelen. Samenwerking met Heerjansdam en Hillegersberg komt op gang. Ze organiseren meerdere evenementen waaronder een interessant klinkende etappetocht op de Rotte.