Annabel Slingerland terug in Nederland na Escape van Robbeneiland

Weer terug in Nederland en maandag gelijk richting LUMC. Het team Fondsenwerving vond het heel fijn om me nu weer eens persoonlijk te spreken in plaats van via mail of WhatsApp. Kon ook eindelijk mijn hele verhaal over de zwemtocht vertellen.

Want eigenlijk zou ik niet gaan. Op 27 april was het weer te slecht en ging het niet door. Omdat ik al op Robbeneiland was en ik er mocht blijven overnachten, besloot ik dat te doen. De volgende dag zouden er zwemmers starten vanaf Robbeneiland, maar voor mij was er geen plek meer. Om mee te mogen doen, heb je een nummer nodig en een bootsman die je kan begeleiden tijdens het afleggen van het traject.

De zwemvrienden die ik in de afgelopen perionde heb gemaakt, zijn (zonder mijn medeweten), aan het bellen geslagen en hebben een startnummer en een boot geregeld. Midden in de nacht werd ik wakker van het trillen van mijn telefoon. Een spoedgeval in het ziekenhuis? Nee, een van mijn vrienden die mij vertelde dat ik toch mocht zwemmen. Fantastisch. De race die ik zo graag voor iedereen met CADASIL wil afleggen, komt toch op mijn pad. 

Snel pasta maken en een goede bodem leggen om dit te kunnen volbrengen. De dubbele drive die ik op dat moment had, aandacht voor CADASIL en mijn vrienden die dit voor mij regelden, zorgden er voor dat ik de overkant in een record tempo heb weten te halen. Deze is dus voor jullie allen!

Lees de rest van de serie artikelen @ Steun Leiden